Tok, tok, tok … een winterhok
In 2021 begonnen we met loslopende kippen. Langzaam maar zeker zagen we ze tot in de verste uithoeken van ons erf. ‘s Avonds sloten we hun nachthok om ze te beschermen tegen nachtelijke rovers. Een fijne manier van kippen houden. Af en toe werd een kip gegrepen door een roofvogel, maar dat woog niet op tegen de grote mate van vrijheid die daar tegenover stond.
Totdat in de zomer van 2024 de vos verscheen. Een vos die op klaarlichte dag aanviel en die zich niet liet afschrikken door onze aanwezigheid. Het was aanleiding om een groot kippenverblijf te bouwen (600 m2) dat de vos zou kunnen weren. Het lukte wonderwel. En al was de charme van de verrassende ontmoetingen tijdens de buitenwerkzaamheden verdwenen, het was een prima alternatief.
Maar ook dit hield niet stand. Waar “onze” marter tot december 2025 zelden voor problemen zorgde, leek hij nu ineens de kippen op het menu te hebben. We verloren in korte tijd 6 van onze 10 kippen. Door de marter, maar ook door een havik die zijn oog had laten vallen op ons kippenverblijf.
En nu dus een winterhok (24 m2) in het kippenverblijf. Ontoegankelijk voor elk roofdier. Het was een helse klus, maar de enige oplossing. Zodra de bladeren aan de bomen zitten, gaat het winterhok weer open.
